Korfbal ontstond in 1902 op het schrijfblok van de onderwijzer Nico Broekhuyzen. Al kort na zijn uitvinding werd in Dordrecht korfbal gespeeld.

 

Oprichting Deetos 

Op 11 juli 1919  werd in het Oranjehotel aan de Vest besloten tot een fusie tussen de verenigingen DORDT en, het inmiddels eerste klasse spelende, E.D.N. Over de nieuwe kleding waren de bestuurders het al snel eens: verticaal gestreept rood-wit-rood shirt en zwarte broek/rok. De keuze van de naam van de nieuwe vereniging nam meer tijd in beslag. Dit kwam met name omdat het een fusie betrof en geen overname van DORDT door het grotere E.D.N. Uiteindelijk viel de keus op DORDT en E.D.N. ter overwinning saam, afgekort DEETOS.

Oprichting Snel 

Op 23 november 1919 wordt niet de vereniging Snel opgericht, maar een korfbalafdeling van de Dordtsche Christelijke H.B.S. Club wordt in het leven geroepen. De club bestaat uit een klein groepje jongeren dat nog geen wedstrijden kan spelen wegens het gebrek aan dames. Op 27 maart 1920 wordt op een weiland bij Crabbehof de eerste wedstrijd gespeeld en helaas verloren. Bijna een jaar later volgt de tweede wedstrijd. In 1921 kiest men een eigen bestuur en wordt de naam veranderd in Dordtsche Christelijke H.B.S. korfbal club “Snel” (DCKC Snel). In 1922 sluit Snel zich aan bij de Dordtsche Korfbalbond en deze wordt later verwisseld door de Christelijke Korfbalbond. Door dit lidmaatschap is het mogelijk om in competitieverband wedstrijden te spelen. Snel wordt drie achtereenvolgende jaren Bondskampioen en in november 1930 zelfs landskampioen na een overwinning op Pernix.

Oprichting DeetosSnel 

In 2006 zijn de korfbalverenigingen Deetos en Snel gaan samenwerken, hetgeen resulteerde in het uitkomen van gecombineerde jeugdteams in de competitie. Sinds het begin van dit seizoen zijn de beide verenigingen (nog niet officieel) samengegaan tot één nieuwe vereniging DeetosSnel.

Een leuk gegeven is dat beide verenigingen zijn opgericht in 1919 en Snel zijn eerste wedstrijd speelde in Crabbehof, daar waar de fusievereniging nu aan de Vorrinklaan ook zijn thuisbasis heeft.


Korfbal is de enige gemengde teamsport en is inmiddels ook een wereldsport. In ruim 50 landen wordt de sport gespeeld. Korfbal bij DeetosSnel/Volhuis is bedoeld voor jongens, meisjes, vaders, moeders, jong en oud. Een familiesport bij uitstek dus.

 

Onze vereniging telt ruim 650 leden en is op allerlei fronten actief. Korfballen bij DeetosSnel/Volhuis betekent sport en ontspanning bij een club die meer dan 85 jaar bestaat.


DeetosSnel Volhuis 90 jaar

Dit jaar (2009) bestaat onze vereniging 90 jaar en wij willen in een aantal afleveringen wat van de historie van onze club naar voren brengen.

GESCHIEDENIS DEETOS

Zoals gezegd is het bijna 90 jaar geleden dat onze vereniging werd opgericht. Wij blikken terug op de daaraan voorgaande jaren.
In 1902 bracht de Amsterdamse onderwijzer Nico Broekhuijsen zijn vakantie door in Zweden, waar hij in Nääs kennis maakte met het spel "ringboll". Hij bracht het spel mee naar Holland waar hij de ijzeren, horizontale, ring verving door een korf en noemde het korfbal. Het werd eerst op scholen beoefend en zo ontstond ook de eerste vereniging, DTV (de twee vijfjarige), een scholierenvereniging van de tweede Rijks HBS. (later werd dit Allen Weerbaar DTV, met als oprichtingsdatum 1-11-1902).

Op 2 juni 1903 werd de NKB opgericht door de op dat moment 7 bestaande verenigingen. Nico Broekhuijsen werd daarvan voorzitter en bleef dat tot 1937. De Groningse club Nic werd naar hem vernoemd, terwijl later ook in Enschede Nääs werd opgericht.

 

In 1910 kwam de Amsterdammer Jan Dreesman in Dordt wonen en verbaasde zich erover dat er in onze stad nog geen korfbal werd gespeeld. Hij meldde zich aan bij de turnvereniging OKK en wist te bewerkstelligen dat er op 11 oktober 1911 een korfbalafdeling kwam die zich aansloot bij de NKB en werd ingedeeld in de 3e klasse Zuid. Er was in Dordt ook een toneelclub t.w. Tonegido (Tot ons nut en genoegen is dit opgericht) waar eveneens een splitsing ontstond en waar de korfbaltak DKC Dordt ging heten, vanaf 1913. Beide verenigingen speelden vanaf 1915 in de 2e klasse.

In 1917 werd OKK kampioen maar miste de promotie door tegen het Haagse ALO na 3 wedstrijden het onderspit te delven. Vanaf 1917 kwam er een officiële splitsing bij OKK, waardoor de korfbalafdeling EDN ging heten (Ende Despereert Nimmer). Ook bij DKC Dordt ging het niet goed, daar ontstond eveneens in 1917 een scheuring, waardoor er twee clubs kwamen t.w. Dordt en Merwestad. Laatstgenoemde club werd in 1919 geliquideerd, terwijl Dordt in die jaren in de onderste regionen vertoefde.

 

Met EDN ging het intussen een stuk beter en in 1919 promoveerde men naar de 1e klasse. Toch vonden beide verenigingen het verstandig om gezamenlijk verder te gaan en op 11 juli 1919 vond in het Oranje Hotel de oprichtingsvergadering plaats waarbij Cees Houtgraaf de naam DEETOS verzond (Dordt en EDN ter overwinning saam). Voorzitter werd de heer Karel Bolte, die deze functie ook al bij EDN bekleedde, vice voorzitter werd Cees Houtgraaf, secretaris Gerrit de Mey, 2e secretaris Wout Oosting en penningmeester mej. Mien Molenaar. Het oefenveld was gelegen aan De Hoogt, terwijl het eerste haar wedstrijden speelde aan de Jacob Catsstraat.

In het eerste seizoen was Deetos ingedeeld in afdeling West in de eerste klasse B. De allereerste wedstrijd speelde men op 14 september tegen 1919 tegen de later kampioen OSCR (6-6) en het werd direct een voortreffelijk seizoen. In de laatste wedstrijd had men tegen het Haagse HSV aan een gelijkspel genoeg om kampioen te worden. Dat leek een peulenschilletje te worden,aangezien men uit reeds met 0-6 had gewonnen. Maar zie, door spanning en zenuwen overmeesterd, verloor men met 4-5, zodat het Rotterdamse OSCR de titel in de schoot kreeg geworpen, een ploeg waartegen men zelf met 6-6 had gelijkgespeeld met dank aan scheidsrechter Versluys, die volgens de analen als 13e tegenstander fungeerde. (Die dingen gebeurden er dus ook al in deze lang vervlogen tijden).

 

De volgende twee seizoenen zou Deetos zelfs landskampioen worden, maar daarover meer in het volgende magazine,


Frans "S"



Vorige keer hebben we de tijd doorgenomen t/m het oprichtingsjaar 1919.

 

De huidige generaties zijn gewend aan de naam Deetos, maar dat had ook heel wat anders kunnen zijn. Tijdens de oprichtingsvergadering op 11 juli 1919 werd n.l. een prijsopgave uitgeschreven voor een nieuwe naam. Voor de buitengewone vergadering op 28 juli 1919 in gebouw. De Vriendschap aan het Scheffersplein had het bestuur vier namen geselecteerd te weten “Sta Pal”, “Merwede”, “Kievit” (Kracht in eenheid, vlugheid, inspanning en tactiek) en “Deetos”. Ter vergadering werd daar nog “Lotto” aan toegevoegd. Bij de eerste stemming verkregen Deetos en Lotto de meeste stemmen, waarna bij herstemming Deetos 27 stemmen vergaarde, Lotto 9, terwijl twee leden blanco stemden. En zo ging onze vereniging dus vanaf die datum als Deetos door het "leven".

 

De clubkleuren werden overigens die van EDN, die na de scheiding van OKK (Oefening Kweekt Kracht), van geheel wit met enkel een rode ceintuur, naar het rood-witte shirt en de zwarte broek/rok gingen. Deetos was dus de naam die door "lange" Cees Houtgraaf was verzonnen, een persoon die in de eerste jaren niet alleen aanvoerder van het eerste team was maar tevens vice-voorzitter en lid van de twaalftalcommissie. In de jaren twintig leverde Deetos al diverse internationals (Gerrit de Mey als aanvoerder, Garrie Voordenberg, Leen Wedemeijer, Lena Smits en Ab Stam). De eerste interland werd overigens gespeeld op 26 augustus 1923 in Antwerpen waar Holland met 0-7 zegevierde. Nederland was in de eerste tientallen jaren heer en meester en pas in 1947 bij de 23e ontmoeting pakte België voor de eerste maal een punt (2-2) om vervolgens op 29 juni van dat zelfde jaar voor het eerst te winnen (3-5).

 

Terug naar de prestaties van Deetos. In 1921 en 1922 werd men landskampioen en vooral dat tweede jaar was men oppermachtig. Alle 16 competitiewedstrijden en 4 kampioensduels werden gewonnen (doelcijfers 140/31 met de grootste zege tegen HBS t.w. 2-15). De twee beslissende duels tegen DOS uit Enschede leverden uit een 3-9 zege op en thuis op het DFC veld  werd het 7-0. Gaan we terug naar 80 jaar geleden, het seizoen 1928-1929, waarin voor de derde maal de landstitel werd gegrepen. Het bestuur werd nog steeds voorgezeten door Karel Bolte geassisteerd door Wout Oosting-Mej, Lies Bouwman, Koos Bosman, Martha Leniger en Johan van Rijswijk. Tegenstanders in de competitie waren Fluks, HKV, HSV, Ons Eibernest, Velox, Vitesse en Het Zuiden. In de 14 competitiewedstrijden won men 9x, speelde 4x gelijk en werd slechts 1x verloren (tegen Het Zuiden) met de doelcijfers 43 voor en 24 tegen.

 

Op 14 april 1929 werd thuis tegen Velox (7-1) de afdelingtitel binnengehaald, waarna men tegen de andere Westelijke kampioen (DTV) moest spelen voor deelname aan de kampioenscompetitie. In Amsterdam werd het 2-2, waarbij Lena Smits een 2-0 achterstand ongedaan wist te maken, thuis werd op het DFC veld voor 1200 toeschouwers met 4-1 gewonnen via treffers van Ab Stam 2x, Lies Bouwman en Leen Wedemeijer.

In een driekamp met de Noordelijke kampioen (Wordt Kwiek) en uit Oost, Nääs werd de landstitel binnengehaald. Bovengenoemde teams speelden eerst 1-1 tegen elkaar, Deetos won daarna thuis tegen Wordt Kwiek met maar liefst 9-0. Uit tegen Nääs in Enschede stond het bij rust nog 4-4, maar daarna liep men uit naar een 5-8 zege. In de uitwedstrijd tegen Wordt Kwiek in Jubbega bood deze ploeg heel wat meer tegenstand dan in Dordt, maar ook nu was men aanvallend onmachtig zodat de rood-witten met 0-3 wonnen en daarmee al de titel bemachtigden. De laatste wedstrijd tegen Nääs was daarna alleen nog maar van belang voor de statistieken. Na een 3-1 ruststand won men ook deze wedstrijd met 5-2 via treffers van Gerrit Seits 2x, Lies Bouwman, Ab Stam en Leen Wedemeijer.

Het team dat voor dit landskampioenschap zorgde bestond uit de dames Lies Bouwman, Mien ’t Hart, Truus Schleicher, Lena Smits, Mien Stempels en Garrie Voordenberg en de heren Jan v.d.Graaf, Gerrit de Mey, Johan van Randwijk, Gerrit Seits, Ab Stam en Leen Wedemeijer.

Om de kwaliteiten van de toenmalige teams met cijfers te staven, in de eerste tien seizoenen speelde men 152 wedstrijden, waarvan er 110 werden gewonnen, 18x werd gelijkgespeeld en slechts 24x werd verloren. Men scoorde zelf 648x en kreeg er 304 achter de oren.

In dit seizoen speelden Garrie Voordenberg en Gerrit de Mey op 2 juni 1929 in Antwerpen met Nederland tegen de Belgen, uitslag 1-6 voor oranje. Als men het clubnieuws, dat om de 14 dagen verscheen, doorbladert komt men nog een aantal aardige feiten tegen, zoals onderstaande items.

Bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen in 1928 in Amsterdam speelden 4 Deetos-leden in een demonstratiewedstrijd mee t.w. Mien ’t Hart, Garrie Voordenberg, Leen Wedemeijer en Gerrit de Mey. De reiskosten kwamen ten laste van de eigen portemonnaie.

Zij marcheerden op met de Nederlandse afvaardiging, netjes in de rij, keurig gekleed (alleen die strohoed met oranje lint was lelijk aldus aanvoerder Gerrit de Mey).

 

Op 15 juli was door de propagandacommissie een fietstocht naar het "Liesbosch"georganiseerd.

Slechts 12 deelnemers hadden zich aan het Becerwijcksplein gemeld. De geringe opkomst was te wijten aan de op die dag bijna ondraaglijk "heerschende" warmte. In het Liesbosch werd den tijd gezellig doorgebracht met o.a. handjebal-afpakkertje en een partijtje, waar tussendoor nog drie kieken werden gemaakt. Men speelde deze competitie met vier teams. De spelers van het eerste betaalden boven hun gewone contributie f 1,50 per maand voor reiskosten.

Reizen naar Rotterdam waren niet in de berekening opgenomen, in dergelijke gevallen moesten de reizigers zelf persoonlijke plaatsbewijzen nemen.

 

In de aanloop naar de competitie speelde men seriewedstrijden bij Oranje Wit, TOV en DWS. Bij Oranje Wit speelde men de finale tegen Snel dat in de verlenging met 4-3 werd verslagen waardoor men winnaar werd van den grooten Miss Blanche wisselbeker.

's Winters kon men niet aan de Catsstraat oefenen maar week men uit naar het terrein aan de Oranjelaan. Op 2e Kerstdag was men uitgenodigd in Amsterdam om voor de DEV bokaal te spelen. Het bestuur leek het niet wenschelijk de spelers een geheelen kouden winterdag op het Parkschouwburg terrein zonder noemenswaardige beschutting te laten doorbrengen.

Op 12 januari 1929 gaat de clubavond niet door wegens het geringe aantal opgaven voor medewerking. Volgens Mien Scheenloop van de Propagandacommissie komt dat er nu van als allen bij de pakken blijven neerzitten. "verder zullen wij ons hierover maar het zwijgen opleggen,want het helpt toch niet" aldus Mien.

Op de nieuwjaarsbijeenkomst werd de traditionele Nieuwjaarsboodschap uitgesproken door Thomasvaer en Pieternel, de tekst bedroeg maar liefst vijf A4 bladen. Erevoorzitter W.A. Deenen herdacht het feit dat hij 40 jaar geleden het onderwijzers ambt aanvaardde. Deetos 2 werd dit seizoen kampioen van de Overgangsklasse.

 

We eindigen deze aflevering over de Deetos-historie met een couplet uit een loflied op korfbal dat in maart 1929 werd gepubliceerd.

 

Wie in de maatschappij vooruit wil gaan

die moet in staat zijn om zijn man te staan

Geen sport is beter tot dit doel geknipt

dan waar de bal door 't mandje wipt.


Frans "S



Afgelopen aflevering zijn we tachtig jaar teruggegaan in de tijd, ditmaal besteden we aandacht aan het seizoen 1938-1939, tien jaar later derhalve. Voor we daar uitvoerig naar gaan kijken eerst even een korte terugblik op de tussenliggende jaren.

 

In 1931 maakt Gerrit Seits zijn debuut in het Nederlands team. In hetzelfde jaar stopt Gerrit de Mey na 20 seizoenen in het eerste gespeeld te hebben (achtereenvolgens voor OKK, EDN en Deetos) met het spelen op het hoogste niveau. Gerrit speelde 6 interlands en was tevens jaren oefenmeester van het Belgisch team, waarvoor hij op zaterdagmiddag met zijn motor naar Antwerpen reed.

 

In 1932 (5 mei) verhuisde men van de Catsstraat naar de Krommedijk en werd men voor de 4e maal landskampioen door in de kampioenscompetitie af te rekenen met DOS en Koog Zaandijk. In de laatste wedstrijd uit bij KZ maakte men een 2-0 achterstand goed en wist men door treffers van Jan v.d.Graaf, Wim Zwaan en Ab Stam alsnog met 2-3 te zegevieren, waarmee de titel een feit werd. In 1934 speelde Garrie Voordenberg haar tiende interland in een tijd dat per jaar slechts één duel met de Belgen op het programma stond.

 

Een jaar later (1935) stonden maar liefst vier Deetossers in het nationaal team te weten Garrie Voordenberg, Bep Rietveld, Gerrit Seits en Leen Wedemeijer. In 1936 werd men voor de achtste maal afdelingskampioen en in augustus 1937 verhuisde men opnieuw, ditmaal naar de Staart. Oud-voorzitter Karel Bolte werd benoemd tot ere-voorzitter, terwijl de heer W.A.Deenen (die het korfbal in Dordrecht introduceerde) op 73 jarige leeftijd overleed. In het seizoen 1937-1938 werd men ongeslagen afdelingskampioen maar lukte het niet om de landstitel binnen te halen.

 

Zeventig jaar (1939) geleden was Leen Wedemeijer voorzitter (1935 t/m 1947) en werd hij in het bestuur bijgestaan door Gerrit Seits, Wim Monfrooy (secretaris), Hero Schaap (penningmeester), Wim Broens, Nol Leenders, Piet van Heusden (Ger Hofwegen) en Gré v.d. Graaf.

Het eerste team was als volgt samengesteld: de dames Ans Visser, Mien v.d.Graaf, Ger v.d.Graaf, Garrie Voordenberg, Truus Wedemeijer-Schleicher en Mimi Leniger. De heren: Wim Monfrooy, Cor de Rooy, Anne Hoekstra, Leen Wedemeijer, Gerrit Seits en Huib Traarbach.

Tegenstanders in de competitie waren HSV, Ons Eibernest, DKC, HKV, Het Zuiden, Gymnasiasten en Fluks.

 

In de voorbereiding van het seizoen 1938-1939 speelde men seriewedstrijden bij Het Zuiden en PSV en propanganda wedstrijden (o.a. in 's-Gravendeel). Men werd in deze competitie opnieuw afdelingskampioen, rekende in de kampioenscompetitie af met PSV en O.O (Oosterbeek) en kwam in de finale tegenover Westerkwartier te staan. Thuis werd met 6-5 gewonnen, uit op een onbespeelbaar veld verloren, waarna een beslissend duel in Leiden werd afgewikkeld, waar Deetos in de slotfase het slachtoffer werd van, en ik citeer nu ere-voorzitter Karel Bolte "waar de meest elementaire opvattingen der spelregels geweld werden aangedaan" en zoals in het clubnieuws stond "Westerkwartier werd kampioen op een wijze waarover wij onze schouders ophalen, niet omdat de druiven zuur zijn, maar omdat de onzen sportief beter opgevoed zijn". Hoe sterk de rood-witten dat laatste decennium waren geven de cijfers duidelijk weer. Men speelde in die periode 160 wedstrijden, waarvan er maar liefst 140 werden gewonnen, 12x werd het onbeslist en slechts 8 duels leverden een nederlaag op. In dit seizoen werd voor het eerst een juniorencompetitie gespeeld in de leeftijdscategorie van 10 t/m 14 jaar. Deetos werd direct afgetekend ongeslagen kampioen, 9 duels gewonnen 102 voor en 11 tegen met als grootste zege 19-1 tegen ODO.

 

Nog enkele wetenswaardigheden over dit seizoen:

Op 30 april 1939 speelde Holland in Antwerpen tegen België (0-6) met van Deetos-zijde Gerrit Seits, Wim Monfrooy en Ger Hofwegen. Een maand later werd de return gespeeld in Den Haag (4-2) voor Holland met dezelfde Deetos-spelers, waarbij echter Gerrit Seits geblesseerd uitviel en werd vervangen door Leen Wedemeijer.

De indoortraining ging dit seizoen niet door omdat slechts vier leden zich opgaven (er moest i.v.m. zaalhuur door de spelers zelf de 3 gulden zaalhuur per avond betaald worden), dus werd er bij goed weer op woensdagavond getraind (thuis omkleden, om 20.30 uur gaat het licht uit en de poort op slot. De conditietraining stond onder leiding van Gerrit Seits en Leen Wedemeijer en de leden moesten hun eigen springtouw meebrengen.

Juniorleden hadden op deze avond geen toegang tot het terrein. Het licht bestond op die avonden overigens uit 3 petroleum-gloeilichten. In december meldde het bestuur dat in verband met het twintig jarig bestaan de plannen in grote lijnen klaar lagen te weten een receptie, een feestavond en een gezamenlijk souper of diner. Kosten van dit laatste 3 gulden per persoon, waarvoor men kon sparen door iedere week een dubbeltje te betalen. Dit seizoen voor het eerst geen Nieuwjaarsreceptie, door het samenvallen met een clubavond op 7 januari en ziekte van Karel Bolte waardoor de Thomasvaer niet kon worden opgevoerd.

 

Op de algemene vergadering van 25 januari ontbraken nogal wat leden. De reglementen schreven een boete voor bij afwezigheid zodat de schuldigen een kwartje extra moesten betalen aan penningmeester Hero Schaap (junioren vielen buiten deze regeling). De contributie voor senioren bedroeg 75 cent per maand +13 cent voor het clubnieuws dat 2x per maand uitkwam. Bij de kampioenswedstrijden van het eerste moesten de leden, op vertoon van hun lidmaatschapskaart, 5 cent stedelijke belasting betalen. Op Hemelvaartsdag (18 mei 1939) speelden de junioren voor het eerst buiten Dordrecht te weten op een toernooi in Schiedam waar men een keurige vierde plaats behaalde.

 

In verband met het 20 jarig bestaan werd op 9 juli een Deetos jubileum Picnic georganiseerd in de omgeving van Breda. De reis ging per trein, bik en drinkvoorraad in de rugzak, kosten 50 cent. De Dordtse Korfbal Bond tobde, evenals de landelijke organisatie, met een tekort aan een voldoend aantal, terzake kundige arbiters.

Een probleem dat nu, zeventig jaar later, nog steeds niet opgelost is.

 

Met deze constatering zijn we gekomen aan het eind van deze aflevering, volgende keer extra aandacht voor het seizoen 1948-1949, een jaar dat valt na een decennium waar wereldwijd nogal wat gebeurd is en waar ook de Deetos-familie niet ongeschonden uit te voorschijn is gekomen.

 

Frans "S



Voordat we in deze aflevering 60 jaar teruggaan, kijken we nog even terug op de jaren 1939 t/m 1948.

 

In het seizoen 1939-1940 werd de feestavond t.g.v. het 20 jarig bestaan afgelast en dat had alles te maken met de mobilisatie waarbij ook drie bestuursleden c.q. spelers van het eerste werden getroffen t.w. Gerrit Seits, Wim Monfrooy en Anne Hoekstra.

Er werd dat jaar een noodcompetitie gespeeld, waarbij Deetos voor de 12e keer afdelingskampioen werd, maar geen duels gespeeld werden voor het landskampioenschap.

 

In het seizoen 1940-1941 werd men opnieuw afdelingskampioen en werd men in Leiden na een beslissingswedstrijd tegen Westerkwartier kampioen van Nederland door met 2-1 te winnen via 2 treffers van Gerrit Seits.

Een jaar later werd er niet om de landstitel gespeeld en is er weinig van de historie bekend omdat op 15 september 1941 vanuit Den Haag het besluit werd uitgevaardigd dat alle verenigingsperiodieken moesten ophouden te bestaan.

Wel bekend is dat men in 1943 opnieuw landskampioen werd en dat er in 1944-1945 alleen maar en noodcompetitie werd gespeeld i.v.m. de achterliggende hongerwinter.

 

In september 1946 moest men afscheid nemen van het veld aan de Staart en werd er in het Wantijpark gespeeld (kleedgelegenheid in het theehuis), terwijl de junioren aan de Patersweg gingen spelen. In 1946 werd voor het eerst een Texelkamp georganiseerd. Gerrit Seits speelde (als aanvoerder) zijn 14e interland en brak daarmee het record van Garrie Voordenberg.

 

In het seizoen 1947-1948 eindigden Deetos en Het Zuiden op een gedeelde 1e plaats doch de beslissingswedstrijd in Den Haag werd helaas met 4-8 verloren.

 

Wat gebeurde er intussen met onze fusiegenoot Snel ?

Vanaf de jaren rond 1935 was bij Snel het koppelmiddel tussen mannelijke en vrouwelijke leden van invloed op het voortbestaan van de vereniging. De bruiden gaven er namelijk na hun huwelijksdag de brui aan en  men probeerde door middel van  het oprichten van een juniorenafdeling het ledental op peil te houden. In 1935 verschijnt het eerste clubblad "Rondom Snel"maar na drie jaar gaat dit blad alweer ter ziele door onvoldoende medewerking van de leden. Op 12 september 1942 komt het bevel tot aansluiting bij de N.K.B. maar de C.K.B. geeft haar leden het advies tot ontbinding. In de resterende oorlogsjaren probeert men Snel bij elkaar te houden en in juni 1945 wordt besloten dat Snel blijft bestaan. Men heeft dan nog 65 leden. In 1947 wordt melding gemaakt van een zekere slapte binnen de club en dat heeft zijn weerslag op de resultaten want in 1949 volgt na 29 seizoenen 1e klasse der C.K.B. degradatie naar de 2e klasse.

 

Komen we terug bij het seizoen 1948-1949 bij Deetos.

Het bestuur bestond uit  de volgende leden: Huiv Traarbach voorzitter (dat was hij van 1947 t/m 1954), Gerrit Seits (vv), Jan Nagtegaal (secr.), Otto v.d.Berg (penn.) en de leden Jan Verwoerdt, Bram Mackay, Nel van Twist, Piet van Zouwen, Gerrit de Jong en Phien v.d.Hoek.

Het eerste team had als tegenstanders Achilles, HKV, Gymnasiasten, Ons Eibernest, OSCR, Rozenburg, Vicus Orientis en Het Zuiden.

Het basisteam bestond uit de dames Ger Hofwegen, Sija Rombout, Ries Groen/Eykelenkamp, Jopie v.d.Rest, Gé v.d.Voet, Phien v.d.Hoek en de heren Kees Brand, Anne Hoekstra, Otto v.d.Berg, Anton Mulders, Jan Nagtegaal en Gerrit Seits.

 

Het Zuiden (in die tijd ongenaakbaar) werd kampioen voor Ons Eibernest en Deetos.

Deetos behaalde uit 16 wedstrijden 24 punten middels 11 overwinningen, 2 gelijke spelen en 3 nederlagen. Men scoorde 72x terwijl de defensie 49x werd gepasseerd.

 

Op 16 juni 1949 verscheen het 500e clubnieuws.

In die clubbladen van deze jaren werden vele brieven gepubliceerd van Deetosleden die naar Nederlands Indië waren uitgezonden onder wie Karel Bolte, Aart Wedemeijer, Henk v.d.Linden, Teun Schellenbach en die zo het thuisfront op de hoogte hielden van de ontwikkelingen hier ver vandaan.

In dit jaar speelde Deetos ook met 4 teams mee in een tafeltenniscompetitie met wisselend succes (Deetos 1 en 2 werden beide 3e in poules van 8 teams).

 

Bij een défilé voor de burgemeester liep een Deetos-afvaardiging mee die bestond uit 95 leden.

Men kan zich in die tijd verzekeren tegen de financiële gevolgen van ongevallen bij wedstrijden.

Wie mee doet betaalt 1 gulden en krijgt daardoor het recht op een vergoeding tot een maximum van 10 gulden.

 

Het bestuur benoemt per 1 januari 1949 een oefencommissie (O.C.) die de samenstelling van de twaalftallen overneemt van de twaalftalcommissie en als werkzaamheid o.a. tot doel heeft “ouderwetse" resultaten te bereiken door de veldtraining te verzwaren zodat het uithoudingsvermogen niet door de tegenpartij wordt overtroffen.

Drie Deetos junioren teams nemen deel aan de DKB juniorencompetitie, waarbij in totaal 13 teams zijn ingeschreven, verdeeld over drie afdelingen, waarbij Deetos A na een beslissingswedstrijd tegen ODO A de titel in de wacht sleept.

 

Wij citeren uit het clubnieuws van 1 maart 1949 "Om goede nota van te nemen! Met ingang van 1 maart zal de CKB Snel op zaterdagmiddag op de ijsbaan verschijnen en daar naast Deetos optreden (Deetos speelde toen op de Windhondpolder).

De Dordtse clubs waren overeengekomen zich van elke samenwerking met de Christelijke clubs te onthouden. Onze leden mogen daar niet fluiten, er worden geen oefenpartijtjes tussen beide clubs gehouden, derhalve een volledige scheiding. Oorzaak is het feit dat de Christelijke clubs enige jaren geleden pogingen van onze zijde om tot een betere verstandhouding te komen op alle mogelijke manieren hebben gesaboteerd. De CKB clubs hebben overigens weer pogingen tot toenadering ondernomen, briefwisselingen met  het DKB bestuur zijn begonnen. Mogelijk loopt de kwestie dus spoedig af, maar zolang daarover niets wordt bericht, weten we wat ons te doen staat".

 

Deetos lid Stoffel Louwaar verloofde zich met een meisje uit Lochem, aanvullend commentaar uit de weekbrief "Is die Stoffel even kieskeurig, was er nou in Dordt of tussen Dordt en Lochem nou geen enkel meisje dat de kritiek kon doorstaan ? na zo'n serieuze keuze kan het niet anders of het zal de juiste blijken te zijn, daar houden we het op”.

 

Over ledenwerving: we kunnen voor consolidatie van ons ledental best wat nieuwe leden gebruiken, de geschiedenis bewijst dat de maand mei de meest geschikte maand is.

De junioren moeten zich verplicht laten keuren, de prijs van 1 gulden is behoorlijk hoog,maar zonder keuring mag men geen wedstrijden spelen.

Op 3 juli 1949 gaat de jeugd een uitstapje maken naar Blijdorp, één groep gaat met de fiets, een andere groep permitteert zich de luxe van een reisje met de trein.

 

Tot zover de jaren veertig.

 

Frans "S



Ditmaal gaan we terug naar het jaar dat onze vereniging haar veertig jarig jubileum vierde (1959), maar zoals gebruikelijk blikken we eerst nog even terug op de jaren daaraan voorafgaand. 

In januari 1953 organiseerde HKV voor het eerst een micro-korfbaltoernooi. Door de watersnood in februari van dat jaar kon Deetos haar wedstrijden niet meer op de Windhondpolder spelen en week men uit naar het ODO veld aan de Patersweg, terwijl er getraind werd in het Weizigtpark.

 

In deze jaren speelde Deetos een aantal derbies tegen stadgenoten. In het seizoen '52-'53 stonden de wedstrijden tegen Quick op het programma. Thuis verloor Deetos verrassend met 5-6, uit werd met 1-7 revanche genomen. Deetos eindigde als 6e, de laagste klassering in 40 jaar, Quick degradeerde. Zwervers nam de plaats in van Quick, maar redde het ook niet op dit niveau en verloor van Deetos met resp. 13-6 en 15-?.

 

Een seizoen later was Blauw Wit'51 tegenstander van de rood-witten en die confrontaties liepen uit op nederlagen met 12-3 en 7-1. In datzelfde seizoen werd Deetos 2 kampioen van Nederland door Blauw Wit uit Amsterdam in twee finalewedstrijden te verslaan. In Dordt werd het 7-3, in de hoofdstad 4-6 na een 3-1 achterstand bij rust. Na een 4-4 tussenstand scoorde Freek de Waal in de slotminuten 2x waarmee de titel een feit werd. Een jaar later werd die prestatie geëvenaard door zeges op Westerkwartier. Uit werd het 3-7 waarop het thuis met 7-5 werd afgemaakt.

Op 3 december overleed oud-voorzitter Karel Bolte op 64 jarige leeftijd. Op 21 oktober speelden Lenie in't Veld en Anton Mulders in de interland tegen België een belangrijke rol in het met 4-5 gewonnen duel. Anton scoorde éénmaal, Lenie tweemaal, waarvan de laatste in de allerlaatste minuut. In het seizoen '57-'58 speelden zelfs drie Dordtse verenigingen in de hoogste klasse. Deetos won van De Regenboog met 9-1 en 8-1, terwijl Quick met 9-3 en 12-3 werd verslagen.

Beide verliezende clubs degradeerden aan het eind van dat seizoen. In mei 1958 overleed Nico Broekhuijzen, de grondlegger van de korfbalsport in Nederland, op 81 jarige leeftijd.

 

Wat gebeurde er intussen bij onze fusiepartner Snel.

Bij deze vereiniging leefde er na de degradatie in 1949 de hoop op een snelle terugkeer, maar ondanks een kampioenschap in 1954 wist men het in de daaropvolgende promotieduels niet te redden met gevolg dat dat de stemming en de trainingsopkomst behoorlijk daalde.

Men had een echte trainer (Dhr Voogt), die probeerde er iets van te maken, maar hij botste op de Snel recreatiegedachte, want hij wilde prestaties en dat was een vies woord. Het ging in die jaren bergafwaarts, totdat in '59 Cees Brand als trainer werd aangesteld. Positief waren de goede resultaten van een sterk jeugdteam, waardoor Snel uit het slob van de 2e klasse kon kruipen. Dat gebeurde in 1960, dus dat zal in de volgende aflevering nader belicht worden. In 1953 werd de "Snelbinder" het clubblad en verscheen er tevens een blad voor de jeugd "Nieuws voor jong Snel".

In die periode werd er gespeeld aan de Patersweg, terwijl in de winter getraind werd in het Weizigtpark.

 

Deetos had in het jubileumjaar (1958-1959) te maken met de volgende tegenstanders: Fluks, Die Haghe, HKV, Ons Eibernest, Ready, Spangen, Vicus Orientis en Het Zuiden.

Het team bestond uit de volgende mensen: Riet v.d.Bout, Gré Litz, Co Koster, Lenie de Waal, Lenie Diepstraten, Thea Draayer, Cees Boogers, Wim Kok, Kees Esseboom, Henk Rademaker, Anton Mulders, Rinus Pruim en Freek de Waal.

 

Op 14 september '58 speelde men het eerste duel tegen Spangen (6-4) met maar liefst drie debutanten, waarbij Cees Boogers in zijn debuutwedstrijd op zijn verjaardag direct tweemaal scoorde. Deetos eindigde dit seizoen als 2e achter HKV.

In maart '59 werd begonnen met de bouw van een eigen clubhuis aan de Windhondpolder van 20x6 mtr, dat op 11 juli om 16.14 uur door burgemeester V.d.Dussen officieel werd geopend. Opmerkelijk feit dat we nu, 50 jaar later, opnieuw met nieuwbouw aan de gang zijn.

 

In april speelde het Nederlands team in Merksem tegen België met Lenie de Waal en Lenie Diepstraten, een duel dat met 6-7 werd gewonnen. Twee maanden later namen de Belgen in Assen revanche (5-6), overigens pas de 3e nederlaag van Oranje in 52 duels, en ook hier waren beide Lenies in de basis opgesteld. Namens Deetos speelden tot dat moment 6 heren en 7 dames een aantal duels voor oranje, waarbij Gerrit Seits van alle heren de meeste wedstrijden op zijn conto had (18).

 

Nog enkele statistieken wat betreft Deetos 1. In die 40 jaar speelde Deetos onafgebroken op het hoogste niveau, men werd 16x eerste (gevolgd door 6 landskampioenschappen), 14x werd men tweede, 5x derde, 4x vierde en 1x zesde.

In die 40 jaar werden 587 officiële wedstrijden gespeeld waarin men 889 punten behaalde. Men scoorde maar liefst 3043 doelpunten(landelijk gezien op ruime afstand gevolgd door Westerkwartier (2730) en PSV (2565). De tegenstanders doorboorden 1651x de Deetoskorf. Naast de 6 landskampioenschappen werd men ook nog eens 16x afdelingskampioen. 

Tot zover de vijftiger jaren. In de jaren zestig zouden de hoofdklassen worden ingesteld, zowel in de zaal als op het veld, en daarover uiteraard meer in het volgende magazine.

                                                             

Frans "S




GESCHIEDENIS D.C.K.C SNEL
Op 23 november 1919 wordt niet de vereniging Snel opgericht, maar een korfbalafdeling van de Dordtsche Christelijke H.B.S. Club wordt in het leven geroepen. De club bestaat uit een klein groepje jongeren dat nog geen wedstrijden kan spelen wegens het gebrek aan dames. Op 27 maart 1920 wordt op een weiland bij Crabbehof de eerste wedstrijd gespeeld en helaas verloren. Bijna een jaar later volgt de tweede wedstrijd. In 1921 kiest men een eigen bestuur en wordt de naam veranderd in Dordtsche Christelijke H.B.S. korfbal club “Snel”. In 1922 sluit Snel zich aan bij de Dordtsche Korfbalbond en deze wordt later verwisseld door de Christelijke Korfbalbond. Door dit lidmaatschap is het mogelijk om in competitieverband wedstrijden te spelen. Snel wordt drie achtereenvolgende jaren Bondskampioen en in november 1930 zelfs landskampioen na een overwinning op Pernix. 

Tijdens de oorlogsjaren werd het spelen van wedstrijden steeds moeilijker en toen op 12 september 1942 het bevel tot aansluiting bij het N.K.B. kwam gaf het C.K.B. het advies tot ontbinding. De rest van de oorlog werd er alles aan gedaan om Snel bij elkaar te houden en een maand na de beëindiging van de oorlog vond de eerste algemene ledenvergadering weer plaats. In 1947 degradeerde Snel na 29 seizoenen van de eerste naar de tweede klasse. Promotie naar de hoofdklasse vond plaats in 1964, er werd toen gespeeld aan de Patersweg. In 1953 verscheen voor het eerst het clubblad “De Snelbinder” en in 1963 een blad voor de Jeugd genaamd “Nieuws voor jong Snel”.

Eind jaren ‘60 speelt Snel een middelmatige rol in de overgangsklasse van de C.K.B.. maar deze periode wordt ook gekenmerkt door drie feesten voor de hele vereniging, te beginnen bij het 50-jarig bestaan. In 1973 volgt de bouw en opening van het eigen clubhuis, waaraan door verschillende mensen van de vereniging zeer hard is gewerkt. En aan het eind van dit tijdvak wordt het 60-jarig bestaan gevierd. In 1977 wordt het C.K.B. opgeheven en gaan alle korfbalclubs deel uitmaken van het K.N.K.V., zowel zaterdag- als zondagverenigingen komen uit in één competitie. De resultaten van Snel 1 door de jaren heen verbeteren en in 1977 wordt in de zaal de derde klasse verlaten. In 1980 behaalde de juniorenploeg onder leiding van Martin Versteeg het Nederlandse Afdelingskampioenschap.

In 1982 ontstaat voor het eerst een welpengroep. Kinderen van toen zes tot acht gaan elke zaterdagmorgen aan de gang met een bal en aangepast korfbalmateriaal. In de daarop volgende jaren is de leeftijd van de welpen verlaagd naar vier tot zes jaar. Het 65-jarig bestaan werd groots gevierd met een dag in de Wielwijkhal en een feest. En bij het 70-jarig bestaan kan het feest worden gegeven in de vernieuwde kantine, die is uitgebreid door de vele vrijwilligers.

 

Aan het einde van de jaren 80 zorgt Junioren 1 voor een hoogtepunt in de historie van Snel door de juniorenzaalfinale te halen. In Leeuwarden wordt echter verloren van Deetos. In dit team speelden onder andere Arien en Marieke Versteeg, Edwin Dekker, Henk-Jan van Essen, Ronald van Sluis en Nicole Breda. 



Met ingang van het seizoen 1991/1992 wordt het middenvak afgeschaft met als doel het veldkorfbal voor het publiek aantrekkelijker te maken.

 

In 1994 vierde Snel het 75-jarig bestaan van de club. Dit werd groots gevierd met een dag in de Wielwijkhal en een feestavond in de Snelkantine.